แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Feeling of Life แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Feeling of Life แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2557

Global Vipassana Pagoda พระมหาเจดีย์วิปัสสนาโลก

 

ภาพพระมหาเจดีย์วิปัสสนาโลก นครมุมไบ ประเทศอินเดีย

วาดลายเส้น ตัดต่อรูป และลงสีพื้นหลังด้วยแอพฯ ArtStudio for iPad

 

เจดีย์สร้างด้วยเทคโนโลยีแบบอินเดียยุคโบราณผสมกับเทคนิคสมัยใหม่

 

ใช้หินทรายแดงแต่ละก้อนหนัก 700 กิโลกรัมน้ำหนักรวม 2.5 ตัน

วัสดุแบบอินเดียโบราณได้รับการพิสูจน์เรื่องความทนทานมามากกว่า 2,000 ปี

 

บริเวณศูนย์กลางของเจดีย์เป็นโดมหินไร้เสาค้ำยันที่ใหญ่ที่สุดในโลก องค์พระเจดีย์สูง 96.12 เมตร

เส้นผ่าศูนย์กลางภายนอกส่วนที่กว้างที่สุดของโดมเท่ากับ 97.46 เมตร และส่วนที่แคบที่สุดเท่ากับ 94.82 เมตร ภายในเจดีย์เป็นที่โล่ง ไม่มีเสาค้ำยัน ใช้เป็นห้องปฏิบัติวิปัสสนา บนพื้นที่กว่า 6,000 ตารางเมตร รองรับได้มากกว่า 8,000 คน

 

 

วันวิสาขบูชาปีที่แล้ว อุณหภูมิที่อินเดียพุ่งสูงเกิน 40 องศา ชาวอินเดียที่ศรัทธานับหมื่นแออัดนั่งวิปัสสนาอยู่ภายในเจดีย์ ระหว่างที่ผมนั่งวิปัสสนาท่ามกลางบรรยากาศสุดขีดแบบนี้ ผมก็ค้นพบคำตอบของข้อสงสัยบางอย่าง

 

อาจารย์เคยบอกว่าบางเรื่องที่พระพุทธเจ้าค้นพบนั้นไม่สามารถอธิบายให้คนเข้าใจด้วยการฟังหรืออ่าน ถ้าเขาไม่ประสบด้วยตัวเอง เปรียบได้กับการไม่สามารถอธิบายให้คนตาบอดฟังว่า "สีขาว" เป็นยังไง

 

พบกับเรื่องราวของพระมหาเจดีย์วิปัสสนาโลกและการวิปัสสนาสู่ปัญญาที่

 

Booth B1 มูลนิธิส่งเสริมวิปัสสนากรรมฐานฯ โซนกองทัพมรรค

งานวัดลอยฟ้า จิตตนคร จัดระหว่างวันที่ 3 - 7 เมษายนนี้

ที่ชั้น 5 สยามพารากอน ระหว่างเวลา 10.00 - 21.30 น.

(เฉพาะวันแรกเปิดให้เข้าชม เวลา 12.00 น.)

 

วันอาทิตย์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556

Last train รถไฟขบวนสุดท้ายของการเรียนรู้และท่องโลก

 

บางที....อาจจะเป็นรถไฟขบวนสุดท้ายของการเรียนรู้และท่องโลก

 

ผมและ Admin ตี้ หายไปจากโลกการทำงานเพื่อไปวิปัสสนาสิบกว่าวัน ต่อจากนั้นเราก็ไปเที่ยวเกาหลีกันอีกห้าวัน กลับมาไม่เท่าไหร่ ผมก็ไปอินเดียอีกหลายวัน

 

มีคนสงสัยว่าไม่ทำงานทำการหรือไง

 

ตอนเด็ก มีเวลา มีแรง ไม่มีเงิน...

พอโตมา มีแรง มีเงิน ไม่มีเวลา...

ยามแก่ชรา มีเวลา มีเงิน แต่ไม่มีแรง...


ตอนนี้เรา maximize "เงินในกระเป๋า" ได้มากพอสมควรแล้ว

น่าจะถึงเวลาที่เรา optimize "ความสุขที่เกิดขึ้นตลอดชีวิตที่เหลือได้แล้ว"

 

ด้วยวัยที่ขึ้นหลักสี่ นี่อาจจะเป็นรถไฟขบวนสุดท้ายที่เราจะเรียนรู้ทุกสิ่ง

เรียนรู้ศาสตร์ใหม่ๆเช่น การวิปัสสนา ซึ่งแต่เดิมเชื่อว่าไว้รอแก่ก่อน แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ายิ่งแก่ทักษะการเรียนรู้ทุกศาสตร์จะถอยลง

เรียนรู้การไปท่องโลกแบบ Backpacks ไปเองไม่ง้อทัวร์ ทัั้งเกาหลีและอินเดียไปกันเอง แน่นอนแก่กว่านี้คงไม่ไหว

 

ถ้าแก่กว่านี้รูปที่ถ่ายออกมาเราทั้งคู่คงไม่่หล่อ เท่ อย่างในรูปนี้เป็นแน่ (ตอนนี้ก็เริ่มเหี่ยว พุงเริ่มออกแล้ว 555)

 

เห็นผมและแอดมินตี้ ทำแบบนี้ เพื่อนๆร่วมอาชีพเลยเอามั่ง "เจ๊กวง"เพื่อนสนิท ไปท่องยุโรบเองหลายสัปดาห์ เพิ่งกลับมาก็เข้าวิปัสสนาต่อทันทีสิบกว่าวัน

 

ตอนนี้ผมเริ่มเห็นว่าอาชีพอย่างเรานี่มันดีตรงนี้เอง หลายอาชีพทำไม่ได้นะเนี่ย

 

ปล. สำนวน maximize "เงินในกระเป๋า"กับ optimize "ความสุขที่เกิดขึ้น" ผมนำมาจากเพจนี้ครับ

 

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=454569191310072&set=a.163584947075166.25005.163576530409341&type=1&relevant_count=1&ref=nf

 

 

ส่วน Handbill สวยๆทำมาจากแอพฯ InstaMag ครับ

 

 

วันอังคารที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556

Why Vipassana? 2 อุเบกขา Equanimity

 

Why Vipassana? 2 อุเบกขา Equanimity


คุณพี่สุจินดา แฟนเพจท่านหนึ่งถามมาครับ

 

"อาจารย์สละรายได้ 10 กว่า Man-day เพื่อไปวิปัสสนากรรมฐานอาจารย์ใช้อะไรเป็นตัวช่วยในการตัดสินใจค่ะ และอาจารย์ Proof of concept กับการวิปัสสนากรรรมฐานอะไรบ้างค่ะ?"

 

สวัสดีครับ ผมไปเพราะเคยสงสัยหลายเรื่อง แต่บางเรื่องเราไม่สามารถรู้ได้เลยถ้าเราไม่ปฎิบัติ เปรียบเหมือนการออกกำลังกายนั่นแหละครับ เราต้องออกด้วยตัวเองจึงจะรู้

เมื่อตัดสินใจจะไปก็เกิดสงสัยอีกว่า ทำไมตั้ง 10 วัน 5วัน 7 วันไม่ได้หรือ แล้วทำไมโปรแกรมโหดขนาดนี้ นั่งตั้งแต่ตีสี่ครึ่งถึงสามทุ่ม นั่งอย่างเดียวไม่มีเดินจงกรมเลย

 

หลังจากไปแล้วจึงกระจ่างทันทีว่า ต่ำกว่า 10 วันไม่ได้

 

เวลาเราออกกำลังกายถ้าให้ผลดี เราต้องออกกำลังจนถึงจุด Peak หัวใจเราจะเต้นเร็วกว่า 120 ครั้งต่อนาที เลือดจะสูบฉีดไปทั่วร่างกาย และร่างกายเราจะหลั่งสาร Endorphins สารแห่งความสุข

 

การนั่งวิปัสสนาก็เหมือนกับการ "ออกกำลังจิต" เราต้องออกกำลังจิตให้ถึงจุด Peak จุดเดือด

ต่ำกว่า 10 วันหรือ เดี๋ยวนั่ง เดี๋ยวเดิน เดี๋ยวคุย เราจะไปไม่จุด "อุเบกขา"

 

อุเบกขา คือ การวางเฉย ไม่โต้ตอบต่อสิ่งเร้าที่มากระทบกับเรา ผู้ที่ทำเช่นนั้นได้ก็จะพบกับความสุขที่แท้จริง คือไม่ทุกข์ ไม่สุขอีกแล้ว

 

ผมเคยได้ยินได้อ่านคำนี้มานาน เพิ่งมาเข้าใจตอนที่นั่งปฎิบัติ 10 วันนั่นแหละ เพราะเรานั่งแค่สามวัน ทั้งร่างกายและจิตใจก็ถึงจุดเดือดพล่านๆ

 

"ทนไม่ไหวแล้วโว้ย" แต่เมื่อพบว่า ทนไม่ไหวแล้วจะให้ทำไง กระเป๋าเงิน กุญแจรถ โทรศัพท์มือถือก็ถูกยึดไปหมด(เขาบังคับให้ฝากไว้ก่อนเข้าหลักสูตร) ในที่สุดก็ต้องทนปฎิบัติต่อ ก็ทำไงได้เหลืออีกตั้ง 7 วัน คิดได้ดังนั้น ความอุเบกขา ก็เกิดขึ้น

 

พอถึงวันที่ 4 ก็สามารถนั่งได้เฉย แม้เสียงอาจารย์จะประกาศว่า "วันนี้เราจะเริ่ม วิปัสสนา ขอให้พวกท่านอธิษฐานจิต ว่าจะไม่เปลี่ยนท่านั่ง เฉกเช่นเดียวกับพระพุทธเจ้าอธิษฐานจิตใต้ต้นโพธิ์ว่าจะไม่เปลี่ยนท่านั่งอีกเลย ถ้าไม่บรรลุธรรม"

 

เอาเข้าจริงเราก็สามารถทำได้ นั่งนิ่งไม่เปลี่ยนท่าเลยเป็นชั่วโมงๆ ตั้งแต่เช้ายันค่ำ

 

"แล้วความเจ็บปวดขา หลัง เบื่อหน่าย มันหายไปไหนล่ะ?"

 

มันก็ยังอยู่เหมือนเดิมนั่นแหละครับ แต่เราก็แค่รับรู้ อ้อ! นี่ขาชา นี่เจ็บหลัง แล้วไง? ไม่ยินดียินร้ายหรือทุกข์ร้อนกับมันเท่าไหร่ เพราะไม่มีประโยชน์อะไร ต้องอยู่อีกตั้งหลายวันอยู่แล้ว

 

นี่ไง รสชาติของ "ความอุเบกขา" ร่างกายหลั่งสาร Endorphins ออกมา

 

ถ้ามาปฎิบัติแค่ ห้าวัน เจ็ดวัน คงไม่รู้รสอุเบกขา เพราะเราจะคิดว่า โอ้! อีกแค่สองสามวันเราก็ได้กลับบ้านแล้ว เราจะตื่นเต้น ความอุเบกขาก็จะสิ้นสุดลงทันทีครับ

 

ความอุเบกขาเป็นเพียงข้อหนึ่ง ยังมีอีกหลายข้อที่ผมเพิ่งรู้ จะทยอยมาบอกนะครับ


เรื่องที่เกี่ยวข้อง

 

Why Vipassana ทำไม วิปัสสนา? http://bit.ly/1fzapft

 

วันอังคารที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2556

ทำไม วิปัสสนา? Why Meditation?

 

ทำไม วิปัสสนา?

 

ตั้งแต่เย็นวันนี้นับไปสิบกว่าวัน

ผมกับ Admin ตี้(แห่งเพจ SketchUp Layout Thailand) กำลังจะหายตัวไปนั่งวิปัสสนาที่ขอนแก่น พักในบ้านหลังเล็กๆ(ตามภาพ) ไม่มีการพูดคุย ไม่มีการกินเนื้อสัตว์ มีแต่การนั่งนิ่งๆที่ไม่ขยับ ตั้งแต่ตีสี่ จนถึงสามทุ่ม

 

หลายคนคงคิดว่าผมเป็นพวกธรรมะ ธรรมโม เข้าวัดเข้าวาเป็นประจำ......เปล่าเลย!

สถานที่ที่ผมจะไปไม่ใช่วัด เป็นศูนย์วิปัสสนา ธรรมสุวรรณา ก่อตั้งและสอนโดยฆราวาส

ผมไปวิปัสสนาเพื่อค้นหาและทดลองบางอย่าง

 

ทำไม? พระพุทธเจ้าจึงยกให้การวิปัสสนาเป็นสุดยอดของบุญกุศล เหนือกว่าการให้ทาน ทั้งๆที่นั่งเฉยๆ และก็นั่งเพื่อตัวเอง ?

 

ทำไม? ผู้นั่งวิปัสสนาชั้นสูงจึงสามารถ วางเฉยต่อความเจ็บปวด(หลายคนถูกเผาทั้งเป็นยังเฉย) วางเฉยต่อความหิว ความหนาว ร้อน ปวดอึ ฉี่ สามารถนั่งนิ่งๆเป็นเวลาหลายวัน(สารคดี Discovery เคยไปตั้งกล้องแช่ถ่ายเด็กเนปาลนั่งวิปัสสนาหลายวันหลายคืน)

 

ทำไม? ก่อนตายเขา(เห็นบ่อยในละคร)มักให้นึกถึงสิ่งดี นึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ แล้วจิตหลังตายจะไปสู่ที่ดีๆ มันง่ายขนาดนั้นเลยรึ?

งั้นเราก็ไม่ต้องเข้าวัด ทำบุญทานก็ได้ เวลาก่อนตายเราก็แค่นึกถึงสิ่งดี เราก็ได้ขึ้นสวรรค์ ไปสู่ภพภูมิที่ดีแล้ว!!!

 

ทำไม? การนั่งวิปัสสนาจึงปล่อยพลังดีๆ ปล่อยปะจุไฟฟ้าที่ดี ปล่อยสื่อนำประสาทที่ดี(มีการทดลองทางวิทยาศาสตร์กับพระที่นั่งสมาธิ)

 

ทำไม? ทำไม? ทำไม? เยอะแยะหลายข้อ

 

บางข้อยังไม่กระจ่าง แต่หลายข้อผมได้คำตอบจากการปฎิบัติด้วยตัวเองแล้ว

วันจันทร์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

Start Again เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

 

Start Again เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง


เป็นสำเนียงที่คุ้นหูของลูกศิษย์ท่านโกเอนก้า ท่านอาจาย์แห่งการนั่งสมาธิวิปัสสนา
"เริ่มต้นใหม่ด้วยใจมุ่งมั่น" เสียงท่านจะบอกซ้ำๆ เมื่อเริ่มต้นชั่วโมงนั่งวิปัสสนา

มันช่างเป็นสัจธรรม เช้าวันจันทร์ ผมและท่านก็มาเริ่มต้นทำงานใหม่ วนเวียนเหมือนหนูถีบจักร
แต่จะด้วยใจ "มุ่งมั่น" หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับ "ใจ" ของแต่ละคน

 

เช้าต้นสัปดาห์นี้ผมเริ่มต้นด้วยแปลนคอนโดมิเนียม(เก่า)ที่ลูกค้าส่งมา
ใช้กล้องมือถือยี่ห้อโนเกียถ่ายจากแปลนพิมพ์เขียว ที่ดูก็รู้ว่าพิมพ์เขียวนี้เขียนมานานแล้วตั้งแต่ยุคสมัยเขียนด้วยมือ
แหม่........มันช่างมีเสน่ห์ล้ำลึกเสียจริง

ผมจึงไม่อาจทำลายเสน่ห์แห่งงานเขียนยุคก่อนประวัติศาสตร์คอมพิวเตอร์ได้
นำแปลนเข้า iPad มาขึงให้ตรง(ถ่ายจากมือถือแปลนจะโค้ง เบี้ยวไปบ้าง) ด้วยเครื่องมือ Warp ในแอพฯ Photoshop Touch
แล้ว Sketch ตำแหน่งเฟอร์นิเจอร์ด้วย Free hand แบบคร่าวๆ(แต่ได้สัดส่วนจริง) ในแอพฯ ArtStudio for iPad
แล้วโยนไฟล์ขึ้นเมฆ เพื่อลง Furniture ในโปรแกรม SketchUp บน Computer

เส้นทางของแปลนนี้เพิ่งเริ่มต้น เริ่มต้นจากมือ ต่อด้วยคอมพิวเตอร์ และแน่นอนคงต้องปิดจบด้วยมือ

กาแฟสดยามเช้านับเป็นความสุขเล็กๆ

 

กาแฟสดยามเช้านับเป็นความสุขเล็กๆ

ไหนๆก็กินกาแฟได้วันละแก้วแล้ว(ไม่งั้นกรดไหลย้อนจะถามหา) ก็ขอเป็น กาแฟสด

เพราะมีสารต้านอนุมูลอิสระ

เคยมีการสำรวจชุมชนที่อายุยืนแห่งหนึ่ง เขาว่ากินกาแฟสดตอนเช้าทุกวันวันละแก้ว

การชงกาแฟก็นับว่าเป็นศิลป์อย่างหนึ่ง

ถ้าทำไม่เป็นนอกจากจะไม่อร่อยแล้ว บางร้านนี่ถึงขั้น กาแฟไหม้

กาแฟมันขมก็จริง แต่ขมไหม้ กับขมหอมนี่มันต่างกันครับ

 

กินของไหม้กลับกลายเป็นมะเร็ง

คุณค่ากับโทษนั้นมันอยู่ห่างกันแค่เส้นบางๆเท่านั้น

วันอาทิตย์ที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

เอาบุญมาฝากครับ

 

เอาบุญมาฝากครับ

 

ภาพบนเป็นภาพขณะก่อสร้าง Hall ภายในมหาเจดีย์ (global pagoda) เมืองมุมไบ อินเดียปัจจุบันเสร็จสมบูรณ์แล้ว

 

ปกติเจดีย์ในไทยที่เรามีกันมากมาย มักเป็นเจดีย์ตัน ใช้ประโยชน์กับพื้นที่ภายในไม่ได้

แต่มหาเจดีย์แห่งนี้เป็นสถาปัตยกรรมทางศาสนาพุทธยุคใหม่ มี Hall ขนาดใหญ่สูงกว่า 30 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางกว้าง 85.15 เมตร สามารถจุผู้มาปฎิบัติธรรมได้ 8,000-10,000 คน

 

ภาพล่าง @min Tee กำลังนั่งวิปัสสนาภายใน Hall ร่วมกับชาวอินเดียหลายพันคน ท่ามกลางอุณหภูมิร้อนสุดๆของอินเดีย

 

ผม @min EK และ @min Tee(แห่งเพจ Layout Sketch up) เพิ่งกลับจากนั่งวิปัสสนาที่ประเทศอินเดียครับ

3 วันที่ The Dhamma Pattana Vipassana Center และอีก 1 วันที่ มหาเจดีย์ Global Vipassana Pagoda

 

ขอให้ทุกท่านมีส่วนในความรักความเมตตาและมิตรไมตรี

ขอให้ทุกท่านมีส่วนในบุญกุศลของผมด้วยครับ

 

วันศุกร์ที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

"ผมชักจะขี้เกียจทำงานแล้วสิครับ"

"ผมชักจะขี้เกียจทำงานแล้วสิครับ" http://bit.ly/WZa62f

 

จู่ๆวันนี้เพื่อนตี้(คนขวา) ก็รำพึงในเพจของตัวเองพร้อมโพส Link รูปประกอบข้อความของ บิล เกตส์ ที่กล่าวไว้ว่า

 

"ผมมักจะเลือกคนที่ขี้เกียจให้ทำงานยากๆเสมอ เพราะพวกเขาจะหาวิธีที่ง่ายที่สุดในการจัดการกับมัน"

 

ผม(คนซ้าย)ก็เป็นหนึ่งในคนขี้เกียจครับ

ผมจึงมักทำงานให้เห็นรูปร่างโดยเร็วที่สุด เพราะรู้ตัวว่ายิ่งนานไปจะยิ่งล้า งานไม่เสร็จ

การที่เร่งทำโครงงานให้เห็นรูปร่างโดยเร็วนั้น จึงจงใจปล่อยรายละเอียดบางจุดทิ้งไป

ถ้ามีเวลา หรือเกิดผีเข้าขยัน หรือถูกสถานการณ์บีบ จึงค่อยย้อนกลับมาเก็บรายละเอียด

 

มันเหมือนกับการประลองกำลังระหว่าง ไบไซซัง กับ อิกคิวซัง

 

เมื่อถูกท้าประลองกำลัง อิกคิวซังรู้ดีว่ายักษ์อย่างไบไซซัง ขี้เกียจ หยาบ ใช้แต่กำลัง

จึงจงใจให้ประลองใช้กำลังบดข้าวทำแป้งเปียก

แน่นอน ไบไซซังแพ้ เพราะเมื่อครั้งใดที่ ไบไซซังตะโกนว่า "เสร็จแล้ว"

ซายโยจังก็จะเข้าไปตรวจแล้วชี้ว่า "ยังไม่เสร็จ ยังมีเม็ดข้าวที่ยังไม่บด"

เป็นแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่าจนอิกคิวซังบดข้าวเป็นแป้งเปียกเสร็จ ละเอียด สวยงาม

 

แต่โลกแห่งความจริงสิ่งที่ลูกค้าต้องการคือ แป้งเปียก

ถ้ามันติดกระดาษได้อยู่ เรียบ มันก็ ok

 

จึงเป็นดั่งที่บิล เกตส์ว่า เพราะขี้เกียจ จึงพยายามเร่งผลิตงานยากให้เร็วที่สุด มันจะได้จบๆไปซะที

 

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

 

บิล เกตส์

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=220276371444547&set=a.145626635576188.30698.145625362242982&type=1&theater

 

อิกคิวซังประลองกำลังกับ ไบไซซัง

 

http://youtu.be/H0xkKvWDf8M

วันศุกร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2556

20 ปีที่ผ่านมากับ "จุดเล็กๆในชีวิต"

20 ปีที่ผ่านมากับ "จุดเล็กๆในชีวิต"

 

4 คนในภาพนี้เป็นเพื่อนร่วมห้อง ร่วมคณะ ร่วมสถาบันเดียวกัน

เคยอยู่บ้านเดียวกันเมื่อ 20 ปีที่แล้ว

ตอนนั้นพวกเราจะเป็นจะตายให้ได้กับการทำ "ปริญญานิพนธ์"

ประหนึ่งว่าเจ้าปริญญานิพนธ์นี้มัน "ใหญ่" มากในชีวิตนี้

 

ผลสุดท้ายพวกเราส่งปริญญานิพนธ์อันยิ่งใหญ่นี้ไม่ทัน ไม่จบในปีนั้น รับปริญญาช้าไปหนึ่งปี

 

20 ปีที่ผ่านมากับ "จุดเล็กๆในชีวิต"



4 คนในภาพนี้เป็นเพื่อนร่วมห้อง ร่วมคณะ ร่วมสถาบันเดียวกัน

เคยอยู่บ้านเดียวกันเมื่อ 20 ปีที่แล้ว

ตอนนั้นพวกเราจะเป็นจะตายให้ได้กับการทำ "ปริญญานิพนธ์"

ประหนึ่งว่าเจ้าปริญญานิพนธ์นี้มัน "ใหญ่" มากในชีวิตนี้

 

ผลสุดท้ายพวกเราส่งปริญญานิพนธ์อันยิ่งใหญ่นี้ไม่ทัน ไม่จบในปีนั้น รับปริญญาช้าไปหนึ่งปี

 

นึกไม่ถึงเวลาผ่านมากว่า 20 ปีสิ่งที่เราคิดว่ามัน"ใหญ่"มากกลับเป็นเพียงแค่"จุดเล็กๆในชีวิต"

ดูจาก "Facebook Page" ที่ทั้งสี่คนนี้สร้างขึ้นมาสิ

เหมือนมาจากคนละทิศ คนละคณะ คนละสถาบัน

จริงๆแล้วสิ่งเหล่านี้มัน"ซ่อน"อยู่ในตัวของเราทั้งสี่มานานแล้ว

 

ในช่วงชีวิตที่เราจะตายให้ได้กับบางสิ่งที่เราคิดว่ามัน"ใหญ่" มันช่างสำคัญเหลือเกิน

ลองพิจารณาดูว่ามีบางสิ่งที่"cool" "เจ๋ง" "ดีงาม" "พิเศษ"ซ่อนอยู่ในชีวิตเราหรือไม่

บางทีเรื่องที่เราคิดว่าใหญ่อาจจะบังสิ่งดีๆในชีวิตจนมิด

 

เรียงจากซ้ายไปขวา

 

ตี้ TEE..... http://www.facebook.com/SketchupLayoutClub

 

ไก่ KAI..... http://www.facebook.com/PujaDolls

 

เอก EK..... http://www.facebook.com/EkFengShui.iPad.Decor

 

ติ TI......... http://www.facebook.com/TiWatercolour